مدیریت شبکه  های کامپیوتری و مخابراتی

مدیریت خطا مدیریت پیکربندی

فهرست مطالب

مدیریت خطا 3

معماری رایج برای مدیریت خطا 3

خصیصه های رایج رویدادها 4

میزان اهمیت های معمول رویداد 5

میزان اهمیت های معمول رویداد(severity of evenets) در استانداردهای ITU-T/X.733 و  IETF syslog. 

انواع معمول root cause: 7

مشکل تشخیص خطا 7

الگوریتم های تشخیص خطا 8

 متدهای تحلیل توپولوژی   8

 متد مبتنی بر قانون(rule-based) و یا سیستم خبره(expert system) 

 درخت های تصمیم 10

 گراف وابستگی(dependency graph) 

        Code book. 12

 استدلال مبنی بر نمونه(case-based reasoning) 

روش های گزارش خطا 14

بعد از گزارش دهی. 14

جلوگیری از خطا 15

مدیریت پیکربندی(configuration management) 

فعالیت های اصلی. 17

تکنیک های تنظیم پیکربندی.. 17

پایگاه داده مدیریت تنظیمات(configuration management DB) 

مدیریت pathها 19

مدیریت خطا

نشانه(symptom): به رویدادهایی که یکسان سازی شده و با فرمت یکسان در دیتابیس قرار می گیرند، "نشانه" گفته می شود.

علت اصلی(root cause): به علت بروز رویدادها گفته می شود.

ماژول مدیریت خطا، این نشانه ها را جمع آوری می کند(علت این که مستقیما رویدادها را جمع آوری نمی کند این است که رویدادها داری فرمت متفاوتی هستند و پس از یکسان سازی فرمت در قالب نشانه در دیتابیس قرار می گیرند و ماژول مدیریت خطاها نیز با دیتابیس در ارتباط است) و آنها را آنالیز کرده و علت اصلی را شناسایی می کند.

نکته ای که باید به آن توجه شود این است که الزاماً برای هر نشانه یک علت(root cause) منحصر به فرد وجود ندارد و ممکن است چندین نشانه یک علت وقوع داشته باشند. شکل زیر را در نظر بگیرید:

اگر لینک بین دو قطعه A و B قطع شود، یک رویداد از طریق A و یک رویداد توسط B ایجاد می شود. در این حالت دو نشانه با یک علت وقوع یکسان داریم.

معماری رایج برای مدیریت خطا

مجموعه ای از دستگاه های 1 تا m موجود می باشد که ممکن است از نظر سخت افزاری یا نرم افزاری متفاوت باشند. این دستگاه های رویدادهایشان را در چایگاه داده ای ثبت می کنند. در کنار این رویدادهای داخلی شبکه ممکن است اطلاعات و رویدادهایی از کاربران دریافت شده و از طریق پشتیبان ها در این پایگاه داده ثبت شود.