چکیده:
با پیشرفت فناوری اطلاعات نیاز به انجام کارهای محاسباتی در همه جا و همه زمان به وجود آمده است. همچنین نیاز به این هست که افراد بتوانند کارهای محاسباتی سنگین خود را بدون داشتن سخت‌افزارها و نرم‌افزارهای گران، از طریق خدماتی انجام دهند. رایانش ابری آخرین پاسخ فناوری به این نیازها بوده است.
رایانش ابری به جمع آوری کلیه منابع رایانش پرداخته و آنها را بصورت خودکار و از طریق نرم افزاری مدیریت می کند. در زمان پردازش و تحلیل داده ها به یکپارچه سازی تاریخچه داده ها پرداخته و اطلاعاتی را برای تضمین دقیق تر اطلاعات جمع آوری شده ارائه می کند و سرویس هوشمندتری در اختیار کاربران و شرکتها می گذارد. کاربران دیگر نیازی به نگرانی در مورد نحوه و هزینه خرید سرورها، نرم افزار ها، راه حلها و غیره نخواهد داشت.کاربران می توانند هر نوع منبع رایانش را از طریق اینترنت و بر اساس نیازهای شخصی خود خریداری کنند. یکی از ویژگی های مهم و اصلی فن آوری رایانش ابری، قابلیت ارائه منابع و خدمات به عنوان یک سرویس است. این امر باعث متحد و یکپارچه شدن خدمات تمامی شرکت هایی می شود که به عنوان ارائه دهندگان خدمات و سرویس در رایانش ابری به کاربران هستند و کاربران نیز می توانند شرکت های ارائه کنندگان سرویس را مقایسه و انتخاب نمایند. پردازش ابری : پردازش ابری یک مدل برای ایجاد توان مناسب جهت تقاضای دسترسی شبکه به منابع به اشتراک گذاشته شده است که به سرعت با استفاده از تلاش‌های مدیریتی یا سرویس‌های تدارک عکس العمل بهینه شده است.
در سال 2008 دانشگاه استنفورد پروتکلی را طراحی کردند که در ابتدا با نام اتان و پس از تکمیل، با نام OpenFlow معرفی شد پروتکل فوق را می توان در زمره نرم افزار تعریف شبکه دسته بندی کرد که در ابتدا برای شبکه های محلی مورد استفاده قرار گرفت. این پروتکل به دلیل قابلیت های زیادی که ایجاد می کرد، در مباحث مرتبط با Future Internet مورد بحث قرار گرفت. از سال 2010 به بعد، بحث در مورد استفاده از این پروتکل  ابری مطرح شد.
یکی از مهم ترین مباحثی که در مدل رایانش ابری مطرح می شود، ارائه سرویسی با کیفیت است. در جداسازی بر اساس VLAN و لیست های کنترلی دسترسی، تداخل ترافیک های مختلف و همچنین پیچیدگی همواره وجود دارد. بستر اشتراکی همواره این نگرانی را ایجاد می کند که در  صورت تغییر رفتار یک سرویس در ارسال و دریافت ترافیک داده ، این تغییر رفتار می تواند مخاطراتی را برای سرویس های دیگر به دنبال داشته باشد. استفاده از مباحث کیفیت خدمات نیز، همواره بهترین راه حل را ارئه نمی دهد. نیاز به استفاده از روش جداسازی ترافیک بر اساس نوع سرویس می تواند کیفیت را در ارائه خدمات افزایش دهد.