شبکه‌های بی‌سیم مش، حوزه‌ی جدید و نو ظهوری است با پتانسیل بالا در محیط‌های غیر قابل پیش‌بینی و پویا. با این حال، این شبکه‌ها به دلیل رسانه‌ی باز خود، توپولوژی در حال تغییر و پویا و الگوریتم‌های  مسیریابی آن آسیب‌پذیر است. این مقاله امنیت تکنولوژی‌های جدید در شبکه‌های بی‌سیم مش را بررسی می‌کند. ابتدا ما تهدیدهای ممکن در امنیت شبکه‌های بی‌سیم مش را بررسی می‌کنیم و دوم برخی راه‌حل‌ها برای این تهدیدها شامل راه‌حل‌های مشکل مدیریت کلید، مسیریابی شبکه‌های امن و تشخیص حمله را معرفی می‌کنیم. همچنین مقایسه‌ و بحثی روی مزایا و معایب آن‌ها داریم و پیشنهاداتی برای بهبود آن‌ها ارائه می‌دهیم.

مقدمه:

یک شبکه‌ی بی‌سیم مش (WMN) یک توپولوژی شبکه‌بندی بی‌سیم است. WMN مسیریابی چندگامه توسط مسیریاب بی‌سیم دارد و توانایی پوشش ناحیه‌ی وسیع جغرافیایی با قدرت انتقال محدود را دارد. WMN ویژگی‌های مختلف مثل خود سازماندهی پویا، خود پیکربندی، خود تصحیح، نگه‌داری آسان مقیاس‌پذیری بالا و سرویس‌های مطمئن دارد. WMN جدا از شبکه‌ی سیار ad-hoc است (MANET) زیرا این شبکه وابسته به شبکه‌ی بک‌هال با سرعت بالاست و با روترهای WMN ترکیب می‌شود. WMN عملکرد شبکه را با استفاده از چندید رادیو بهبود می‌بخشد.  WMNمی‌تواند به عنوان دروازه برای اینترنت و دیگر سروی‌های بی‌سیم باشد. به خاطر ساختار خاص، WMN یک مزیت نسبت‌ به MANET قدیمی و شبکه‌های محلی وسیع (WLAN) دارد و آن قابلیت اطمینان، عملکرد، عدم تداخل و گسترش پذیری است. WMN به عنوان یک روش ارزان برای پشتیبانی از شبکه‌های با سرعت بالای خانگی، تجاری، اجتماعی و شهری شناخته می‌شود.

یک WMN، یک شبکه‌ی چندگامه‌ی پویا، خود سازمادهی شده و خود پیکربندی است که از روترهای مش و کلاینت‌های مش تشکیل شده است. هر روتر مش وظیفه‌ی تنظیم شبکه‌ی ad-hoc و نگه‌داری از اتصالات مش با دیگر روترها را بر عهده دارد. یک WMN، از سیستم‌های ارتباطی ماهرانه‌ی پیشرفته که با سیستم‌های ارتباطی DARPA و ITT توسعه داده می‌شوند تشکیل شده که قابلیت اطمینان ارتباطات را در شبکه‌ی نظامی در سال 1997 را تقویت کرده است.